به گزارش خبرنگار میراثآریا، پروین فرشچیان در آیین گرامیداشت نخستین سالگرد درگذشت استاد محمود فرشچیان که در ایوان عطار مجموعه فرهنگیتاریخی سعدآباد برگزار شد، با اشاره به جایگاه این هنرمند در تاریخ هنر ایران اظهار کرد: استاد عضوی عزیز از خانواده و انسانی بود که بزرگی هنریاش در کنار بزرگی شخصیت و روح او معنا پیدا میکرد.
وی افزود: وقتی از استاد فرشچیان سخن میگوییم، از هنرمندی سخن میگوییم که توانست با قلم و رنگ، بخشی از روح، فرهنگ و جهان معنوی ایران را به جهانیان معرفی کند، اما برای خانواده، انسانی که پشت این آثار و شهرت جهانی قرار داشت، اهمیت و جایگاه دیگری داشت.
برادرزاده استاد فرشچیان ادامه داد: خانواده، استاد را از زاویهای متفاوت میشناخت؛ از لحظههای ساده و صمیمی زندگی، خاطرات خانوادگی، نگاه او به انسان و جهان و دغدغههایی که شاید کمتر در معرض نگاه عمومی قرار گرفته باشد. همین ابعاد انسانی بود که شخصیت هنری و فرهنگی او را برای خانواده به چهرهای فراتر از یک هنرمند نامدار تبدیل میکرد.
«من گذرنامه ایرانی دارم و برایم کافی است»
فرشچیان با تاکید بر وطندوستی عمیق استاد محمود فرشچیان گفت: وطندوستی استاد در تمام ابعاد زندگی او، چه در مسائل معنوی و چه در تصمیمهای مادی و شخصی، حضوری پررنگ و تعیینکننده داشت.
وی ادامه داد: در مجامع مختلف بارها به استاد گفته میشد که شما بهراحتی میتوانید گذرنامه آمریکا را دریافت کنید؛ چرا برای آن اقدام نمیکنید؟ اما پاسخ استاد همواره این بود که «من گذرنامه ایرانی دارم و برایم کافی است» و به ایرانی بودن و گذرنامه ایرانی خود افتخار میکرد.
برادرزاده استاد فرشچیان تصریح کرد: این نگاه، نشاندهنده نوعی تعلق عمیق به سرزمین مادری بود؛ تعلقی که برای استاد بخشی از هویت و جهانبینی او را شکل میداد.
وی افزود: استاد همواره بر ایرانی بودن و تعلق خود به این سرزمین تاکید داشت و عبارت «خلیج همیشه فارس» نیز از جمله عباراتی بود که بارها از زبان او شنیده میشد.
معاملهای که بر سر نام خلیجفارس لغو شد
فرشچیان در ادامه با اشاره به خاطرهای از واکنش استاد محمود فرشچیان نسبت به تحریف نام تاریخی خلیجفارس اظهار کرد: روزی یکی از مقامات بلندپایه یکی از کشورهای عربی به گالری استاد رفت و تعدادی از تابلوهای او را انتخاب کرد و برای خرید آثار، بالاترین قیمت را پیشنهاد داد.
وی افزود: پس از انجام مذاکرات و نهایی شدن معامله، خریدار در جریان صحبتهای خود از عنوان تحریف شده بهجای «خلیجفارس» استفاده کرد.
برادرزاده استاد فرشچیان ادامه داد: استاد فرشچیان پس از شنیدن این عبارت، معامله را فسخ کرد و از تحویل تابلوها خودداری کرد.
فرشچیان تاکید کرد: این رفتار نشان میدهد وطندوستی در رفتار و تصمیمهای او نیز نمود عینی داشت؛ بهگونهای که حتی در شرایطی که یک معامله مهم و پیشنهاد مالی قابل توجه در میان بود، حاضر نشد از باور خود نسبت به هویت ایران و نام تاریخی خلیجفارس چشمپوشی کند.
میراث فرشچیان فراتر از تابلوهای اوست
وی در بخش دیگری از سخنان خود با تاکید بر اینکه میراث استاد محمود فرشچیان را نمیتوان فقط در شمار آثار هنری او خلاصه کرد، گفت: برای خانواده، یاد استاد یاد انسانی عزیز است که میراث او فراتر از تابلوها و نگارگریهایش امتداد دارد.
برادرزاده استاد فرشچیان افزود: میراث واقعی استاد، در کنار آثار ماندگارش، این باور بود که هنر میتواند پلی میان زیبایی و معنویت، میان گذشته و آینده و میان فرهنگ یک ملت و جهان امروز ایجاد کند.
وی ادامه داد: استاد فرشچیان توانست زبان هنر ایرانی را به گونهای عرضه کند که ریشه در سنت و فرهنگ این سرزمین داشته باشد و در عین حال با مخاطب جهانی ارتباط برقرار کند؛ از همین رو میراث او بخشی از سرمایه فرهنگی معاصر ایران به شمار میرود.
فرشچیان با اشاره به جای خالی این هنرمند پس از درگذشت او اظهار کرد: طبیعی است که در نبود استاد، جای خالی او را احساس کنیم، اما در عین حال خوشحالیم که آنچه از او بر جای مانده، خاموش نخواهد شد.
وی گفت: هر بار که یکی از آثار استاد دیده میشود، هر بار که جوانی به هنر ایرانی علاقهمند میشود و هر بار که نام استاد با احترام بر زبان میآید، بخشی از حضور او همچنان ادامه پیدا میکند.
برادرزاده استاد محمود فرشچیان در پایان از برگزارکنندگان آیین بزرگداشت نخستین سالگرد درگذشت این هنرمند و همه افرادی که برای گرامیداشت یاد و خاطره او در این مراسم حضور داشتند، قدردانی کرد.
انتهای پیام/
نظر شما